Osobom prowadzącym zajęcia pomagają:
Teresa Kędziora
Przenieść się w świat dzieci i mieć możliwość odkrywania wszystkiego od nowa, każdego szczegółu, każdej drobnej rzeczy, która dla dużych jest oczywista i normalna - to najpiękniejsze przeżycie. Nie tylko pozwala towarzyszyć i być wparciem dla małych odkrywców, ale także pozwala spojrzeć na świat przez pryzmat dziecięcej prostoty. To właśnie praca z dziećmi potrafi przynieść tyle satysfakcji i pozytywnej energii. Wieloletnia przygoda z harcerstwem pozwoliła poszerzyć moje horyzonty, nabrać doświadczenia w pracy z młodszymi oraz nauczyła radzenia sobie w wyjątkowych sytuacjach, które tak często mają miejsce w kontaktach z dziećmi. Lubię wiosnę, zapach świeżo skoszonej trawy, uwielbiam muzykę, która mogłaby towarzyszyć mi w każdej chwili, pozwalając przenieść się w świat wyobraźni i nieograniczonych marzeń.
Ewelina Sworek
Często marzę o tym, żeby do końca życia zachować w sobie dziecięcą umiejętność dziwienia się wszystkiemu. Zazdroszczę maluchom tego, że dopiero wkraczają w świat pełen przygód, wyzwań i fascynujących odkryć. Dzięki pracy z nimi mogę poczuć się tak, jakbym była współtowarzyszem w ich życiowej podróży. Dzieci są bardzo wymagającym przewodnikiem, ale ich radość i śmiech napełniają mnie dobrą energią. Znajomi twierdzą, że potem tą energią obdarzam wszystkich dookoła.
Jestem zakochana w zapachu książek. Fascynuje mnie taniec, bo daje niegraniczoną swobodę wyrażania siebie, nie krępują go słowa. Uwielbiam czekoladę i odgłos mruczącego kota. Nie lubię chodzenia na łatwiznę i poddawania się, gdy coś nie wychodzi. Uważam, że człowiek może być naprawdę szczęśliwy tylko wtedy, gdy dzieli się sobą z innymi.
Kasia Dworczak
Jestem absolwentką Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza na Wydziale Studiów Edukacyjnych w Poznaniu. Obecnie moimi głównymi zajęciami są: koordynowanie działalności Uniwersytetu Uczniowskiego, czyli uniwersytetu dla dzieci w wieku od 6 do 12 lat, oraz pomoc w prowadzeniu zajęć w Klubie maMMaija.Kontakt z dziećmi daje mi dużo radości, gdyż w ich towarzystwie przypominam sobie, że na niektóre sprawy można spojrzeć z ich perspektywy, a wtedy życie staje się „dziecinne proste”. Niezwykle interesujące jest dla mnie obserwowanie dzieci, jak z dnia na dzień stają się mądrzejsze, bystrzejsze, jak się zmieniają i z jak dużym zapałem poznają otoczenie. Jak małymi kroczkami wchodzą w świat ludzi dorosłych. Moje dwie prace dają mi możliwość pomocy małym odkrywcom w szukaniu ciekawostek i rozumieniu tego, co jest jeszcze niezrozumiałe.
Ania Śniewska
"Nie trzeba być bogaczem,by ofiarować coś cennego
drugiemu człowiekowi.Można podarować mu odrobinę swojego czasu i serca"
Właśnie dlatego zdecydowałam się na pracę z dziećmi - to one w sposób najbardziej dostrzegalny potrafią docenić nasze starania, nasz poświęcony czas i ze zdwojoną siłą odwzajemniać się beztroskim śmiechem, pełnym ciepła i radości. Jestem pogodną, cierpliwą i pełną chęci do podejmowania nowych wyzwań studentką pedagogiki. Nieznane motywuje mnie do działania, zaś sama możliwość eksperymentowania stanowi rodzaj nagrody. Moją pasją jest dobra książka, muzyka i taniec.
| 
